The Calling

That was year 1997, bagong salta ko ng Manila nadatnan ko na ang kapatid ko dun and he stays for already 5 years in Manila, while studying. He is the one that is why I was inspired to work also in Jollibee. My first outlet was in Jollibee Quezon Theater. I was running for regular during that time but unluckily I was not the one that has been choosen.

After two years, my brother has been transfered in Jollibee Dammam so I was left alone in Manila. My next outlet was in Jollibee East Avenue and for me this is my unforgetable outlet. This is where I met my wife.

Mga two months na ko sa outlet na to ng maghire uli ang East Avenue para sa mga bagong crew at meron isang aplikante na natanong ko kung kasama rin siya sa natanggap at sabi naman niya ay oo. So, after two weeks siguro nagstart na ang taong ito at parehas kaming opening. Counter Crew kasi ako sa lahat ng mga Jollibee na napasukan ko at himala naasign din siya bilang counter at nataon na ako ang trainor niya during that time at dahil bago palang siya four hours lang ang duty niya. So, the next day parehas uli kaming opening at nagkasabay na naman kami dun ko napansin ang hikaw niyang silver which is trip na trip ko talaga. Hiniram ko sa kanya at napatawag ako sa kanya ng "Mah, puwede ko bang hiramin ang hikaw mong iyan". Hindi ko naman alam na kikiligin pala siya sa tawag na "Mah" dahil noon pa pala niya inaasam sa sarili niya na kapag nagkaboyfriend siya, yun ang gusto niyang itawag sa kanya. Sa lahat kasi ng mga naging boyfriend niya eh wala pang tumatawag sa kanya ng ganun. Kinaumagahan naman ay off niya, hindi ko akalain na dadaan siya ng store, tapos pagkaout ko nasabi nung guard na may nag-aantay daw sa akin at tinuro niya yung bagong crew namin. Sabi ko naman, ay baka kukunin na yung hikaw na hiniram ko. Pero bago nun nasabi nung guard na may nagkaka-crush daw sa akin at sinabi niya yung bagong counter namin. Pero hindi naman ako naniniwala.

After a week dahil lagi akong opening, yung isang kaibigan niya na naasign sa JED(Jollibee Express Delivery) nasabi sa akin na may isang customer daw na galit na galit sa akin at tatawag daw siya sa telepono para kausapin ako. So, yung araw na yun kabadong kabado ako dahil wala naman akong ginagawa at natatandaan na nakaaway na customer. Nung tumawag ba naman siya eh bigla akong binabaan ng telepono. kinaumagahan, parehas uli kaming opening dun ko na nalaman na siya ang tumawag sa akin dahil yung kaibigan niya ay daan ng daan sa likod namin at nasabi kong siya ang tumawag sa akin kahapon. Dahil ayaw naman niyang mapahiya kuntodo naman ang tanggi niya. Pero alam kong siya nga dahil panay ang ngiti nilang magkaibigan. Nung araw ding iyon, dahil nauna akong mag-out inantay ko na siya at pagkatapos kuwentohan sabay hatid ko na sa kanila. Kaso hanggang Lagro lang ako. Ayaw akong papuntahin sa kanila. After a month naging kami at hindi ko akalain na siya pala ang magiging asawa ko na kahit kailan hindi ko rin iisipin na tatagal ang relasyon naming dalawa. Sa dami ba naman ng pagsubok na dumating sa amin ay hindi nasira ang aming pag-iibigan. Sa hirap man o ginhawa, malayo man kami sa isat-isa, walang makakasira sa aming pamilya. Lalo na ngayon at may dalawa na kaming supling at malalaki na.

Grabe, hindi ko akalain na sa Jollibee ko matatagpuan ang mapapangasawa ko. Kung minsan nga lagi pa naming naiisip ni misis kung paano kami nagkakilala at kung paano naging kami. Sa totoo lang, hindi ko rin alam kung bakit nagkagusto sa akin si misis eh hindi naman ako marunong pumorma. Baduy nga ako noon eh. Siya lang ang nag-ayos sa akin dahil si misis magaling sa mga "in" at alam niya yung mga uso.

Nagpapasalamat pa rin ako sa maykapal dahil nagkaroon ako ng asawang maganda, mapagmahal, mabait, maintindihin at higit sa lahat dalawang chikiting na makulit at matalino. Siyempre guwapo at maganda.